„Amorobile C8-H11-N” Adam Łucki

wernisaż 8 listopada

Galeria CKiS Wieża Ciśnień, g. 18.00, wstęp wolny

„Mówię o miłości przez Lema. Mówię o chemicznym procesie, o cudzie, o poszukiwaniu, o błędach, o uszlachetnianiu, o poligonach emocjonalnych, o metodzie, o odrobinie cudowności, o przepływie energii, o elektryczności między ludźmi, o widmie przenikającej Lubieszy, o mega morach, o rozczarowaniu, o braku, o uniesieniu, o dobrej karcie, o łaskawej gwieździe, o drodze, o niemożności, o piorunach, o wybuchach lirycznych, o polach mocy, o potencjałach możliwości, o rozamorowaniu, o kaprysach.”

Adam Łucki

Adam Łucki inspiruje się twórczością Stanisława Lema od wielu lat. Ilustruje jego teksty na niespotykaną skalę, tworząc właściwie nowe, spójne uniwersum wizualne.

Wystawa „Amorobile C8-H11-N”, choć wynika z fascynacji twórczością wielkiego pisarza, jest też opowieścią o miłości jako zjawisku biologicznym i kulturowym, które jest rodzajem gry o najwyższą stawkę – kształt, sens i wymiar życia jednostki. Gra jest w tym wypadku rozumiana jako idea i jako forma, galeria staje się przestrzenią działania na niby i naprawdę, scenografią dla spektaklu o sprawach ostatecznych.

Adam Łucki urodził się w 1983 r., w Krośnie Odrzańskim. Studiuje malarstwo w Instytucie Sztuk Wizualnych Uniwersytetu Zielonogórskiego.

Debiutował w 2005 r. scenografią do spektaklu „Tangen” na podstawie „Głodu” Knuta Hamsuna w reżyserii Łukasza Witta Michałowskiego w Teatrze Witkacego w Zakopanem. Jest autorem scenografii m.in. do „Klątwy” w reżyserii Anny Polony, PWST Kraków 2007, „Akompaniatora” w reżyserii Józefa Opalskiego, Teatr im. Juliusza Słowackiego, Kraków 2008, „Lekcji tańca dla starszych i zaawansowanych”, wg. Hrabala, w reżyserii Adama Sroki, Teatr STU, 2010, Opery Beethovena „Fidelio” w reżyserii Julii Pevstner, Kraków 2010. Jest twórcą maszyn i instalacji do „Galgenberg” w reżyserii Agaty Dudy Gracz, Teatr Słowackiego, Kraków 2007.

Prace prezentuje na wystawach indywidualnych i zbiorowych.