Wystawę „Dyplom 2020” można zwiedzać osobiście w dwóch miejscach Galerii CKiS Wieży Ciśnień oraz w CKiS przy ul. Okólnej, od wtorku do piątku, od 10.00 do 18.00 oraz w soboty, od 10.00 do 14.00. Wstęp jest darmowy.

Odnajdziemy w malarstwie, animacji, grafice czy rysunku młodych, utalentowanych artystów inspiracje kulturą popularną, tematyką społeczną oraz wątki zaczerpnięte z innych kultur. Uczniowie sięgali do baśni Andersena, demonologii słowiańskiej, historii naszego kraju, gier komputerowych, strojów inspirowanych japońską tradycją kabuki czy do aktualnych problemów, z jakimi zmaga się świat. Na dwóch ekspozycjach oglądamy prace Marcina Derdy, Nikoli Dorańskiej, Katarzyny Gierkowskiej, Julii Kałeckiej, Wiktorii Kamińskiej, Gabrieli Kowackiej, Aleksandry Lewandowskiej, Martyny Pucek, Klaudii Stelmachowskiej, Katarzyny Szczepaniak i Lidii Tańskiej.

Wśród realizacji mamy odniesienia do różnorodnych tropów obecnych w kulturze popularnej, tematyce społecznej czy inspiracji wynikających z zainteresowania innymi kulturami. Tematycznie uczniowie sięgali do baśni Andersena, demonologii słowiańskiej, historii naszego kraju, strojów inspirowanych japońską tradycji kabuki, gier komputerowych czy do aktualnych problemów, z jakimi zmaga się świat.

Dyrektor Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Kościelcu Krzysztof Pawlak zaznacza, że „prace dyplomowe powstają w ostatniej klasie cyklu nauczania i cechuje je różnorodność tematyczna i formalna. Ta różnorodność wymusza sięgnięcie po zebraną wcześniej wiedzę z całej gamy technik artystycznych, zaczynając od rysunku, malarstwa i rzeźby po technologie cyfrowe, takie jak fotografia, film czy animacja. Dobór środków wyrazu artystycznego stanowi niezwykle ważny aspekt każdej pracy dyplomowej. Ogromny wpływ na jakość prac ma także współpraca autora z promotorem i nauczycielami przedmiotów artystycznych, którzy inspirują uczniów i dbają o finalny kształt dyplomu”.

Lidia Tańska, jedna z autorek prezentowanych dyplomów, w eseju „Moja szkoła-moje miejsce” pisze: „Mogłoby się wydawać, że moje lekcje dobiegają końca, a jednak wiem, że kolejne doświadczenia jedynie przewracają zapisane strony, poszukując wciąż pustego miejsca, jak gdyby pisanie nie miało końca. Jestem na ostatnim etapie mojej czteroletniej obecności w tym lekko melancholijnym pałacu, lecz nie uważam tego za okres zdobywania doświadczeń. Dopiero tu i teraz, z całą świadomością minionych lat, dodatkowych godzin rzeźby, rysunku i wykonanych projektów, uświadamiam sobie, że będę czystą kartą nawet wtedy, kiedy dopiszę finalną kropkę w moim osobistym fragmencie z historii kolskiego/kościeleckiego Plastyka”.

Wystawa czynna do 26 lutego 2021 r.