Spotkania Sztuki Aktywnej to obserwacja tego, co dzieje się w polu sztuki efemerycznej, performatywnej, która sięga po język bardziej ulotny, a jednocześnie bardzo często wyrazisty.

Tegoroczna edycja wydarzenia będzie okazją do przyjrzenia się temu, jak wygląda porządek społeczny, w jaki sposób jest de/regulowany, w jakim celu i w imię jakich wartości. Kategoria porządku dotyczy także porządku natury, który, na skutek działań gospodarki opartej na wy/zysku, został zdestabilizowany. Jak zwraca uwagę osoba kuratorska Amaria, mówiąc także w imieniu zaproszonych osób artystycznych, „Będziemy naruszać porządek, by mieć wpływ na jego zmianę”.

Widzowie będą mieli okazję zobaczyć 7 prezentacji. Osoby artystyczne stanowią rodzaj wspólnoty wrażliwości, a ich zainteresowania twórcze są zorientowane na krytyczne myślenie, które chroni przed funkcjonowaniem w świecie pozorów i przesądów. Każdy performance to unikatowe doświadczenie, które pozwala na głębokie zanurzenie w świecie artystycznej ekspresji.

Spotkania Sztuki Aktywnej to w pełnym unifikacji świecie wydarzenie, które łączy artystów i publiczność w poszukiwaniu nowych form ekspresji i dialogu. Pokazujemy na nim sztukę, która nie tylko szuka estetyki, ale chce nas chronić przed popadnięciem w totalne znieczulenie.

Zapraszamy w piątek 20 listopada o 18:00 do Galerii CKiS Wieża Ciśnień. Bilety w cenie 20 zł do kupienia online, w kasie DK Oskard, a także w Wieży w dniu wydarzenia.

Osoba kuratorska: Amaria

Osoby artystyczne: Alicja Kochanowicz, Amaria, Arek Pasożyt, Jo Suppan, Kacper Janowski, Maciej Kwietnicki, Zuza Bielak.

AMaria – w swojej praktyce artystycznej działa w obszarach sztuki zarówno krytycznej, jak i afirmatywnej. Wielokrotnie powtarzającym się motywem w jej twórczości jest cielesność i relacja z otoczeniem.

Kacper Janowski - bada skrajne stany psychofizyczne, doświadczenie dyskomfortu oraz ślady traumy zapisane w jednostce. Traktując proces twórczy jako radykalny eksperyment, wykorzystuje własne ciało jako główny nośnik znaczeń – uwikłane w transgresję i poddawane dekonstrukcji staje się ono narzędziem do analizy podświadomości i mapowania napięć na styku jednostki ze społeczeństwem.

Alicja Kochanowicz – w swojej pracy badawczej łączy praktyki postartystyczne z poszukiwaniem sposobów budowania odporności społecznej wobec destabilizacji klimatu. Koncentruje się na potencjale lokalnych ekologii - mokradeł i nieużytków, podejmując refleksję nad miejscem człowieka w ekosystemach i jego współzależnością z innymi formami życia.

JO Soppan – w swojej praktyce skupia się na tworzeniu przestrzeni do uważnego i kolektywnego doświadczania relacji z ciałem, materią, otoczeniem, i nie tylko z ludzkimi istotami.

Maciej Kwietnicki  – w swojej praktyce rozwija działania oparte na badaniach, współdziałaniu i uważnej pracy z lokalnym kontekstem, wspólnotą oraz otoczeniem. Powraca w niej pytanie o to, jak wzmacniać sprawczość sztuki w obliczu kryzysu klimatycznego, jego skutków i związanych z nim napięć, tak by mogła realnie oddziaływać na rzeczywistość.

Arek Pasożyt - działa na styku pól sztuki wizualnej zaangażowanej społecznie, postsztuki, artywizmu, kolektywizmu i animacji kulturalnej. Praktyka artystyczna Arka Pasożyta przeplata osobiste uwarunkowania (pochodzenie z klasy rolniczo-robotniczej na przecięciu zubożałej wsi i średniej wielkości miasta polskiego) z aktualnymi wątkami społeczno-politycznymi.

Zuza Bielak – w swojej praktyce artystycznej przygląda się społecznym normom, pojęciu normalności oraz presji dostosowywania się do powszechnie przyjętych wzorców. Podejmuje także temat sztucznie kreowanych potrzeb konsumpcyjnych i kultury nadmiaru.