Jeśli lubicie sztukę nieprzewidywalną i niezbyt grzeczną… Zajrzyjcie na uroUPIORY, czyli niepokorny 12. Festiwal Sztuki pamięci Stanisławy Franek do Galerii CKiS Wieży Ciśnień. Wstęp wolny.

Galeria znalazła się na trasie Festiwalu uroruro – multidyscyplinarnego wydarzenia artystycznego, odbywającego się co roku w Poznaniu. Inicjatywa ta łączy w sobie poezję, muzykę niezależną, performance oraz sztuki wizualne.

Czwartego dnia Festiwalu, 8 października, o g. 20.00, w przestrzeni Wieży pojawią się:

• Ai fen

Ewelina Vlček-Chiu to polsko-chińska kompozytorka, wokalistka i producentka muzyki eksperymentalnej, która mieszka i tworzy w Pradze. Artystka zyskała rozpoznawalność na czeskiej scenie niezależnej dzięki nieszablonowemu łączeniu elektroniki, elementów techno, ambientu oraz eksperymentalnego popu.

Jako artystka wielonarodowa w swojej solowej twórczości bada granice własnej tożsamości kulturowej i doświadczeń kobiet. Jej unikalny styl, często określany jako eksperymentalny pop, charakteryzuje się gwałtownymi zmianami wokalnymi – od partii operowych po krzyk – połączonymi z grą na flecie sopranowym i syntezatorach.

Przed rozpoczęciem kariery solowej współtworzyła praski, mroczny duet witchwave o nazwie ba:zel.

Najnowszy album I've Been a Body (2025/2026) porusza tematykę macierzyństwa. Artystka w dużej mierze porzuciła ciężkie, elektroniczne bity i techno na rzecz delikatnych instrumentów akustycznych – w tym pianina, klasycznego fletu oraz tradycyjnych instrumentów chińskich.

• Mikołaj Fajfer

czytanie performatywne fragmentów powieści <trip-trup> autorstwa uroruro śmie[r]ć

aktor z krwi i kości aktywny na wielu polach

także w przeszłości między innymi wokalista grup None oraz Neurothing

• p o e s i . f y s i k .

Projekt założony przez Uwe Moellhusena i Wolfganga Nicka jako środek do podejmowania działań elektroakustycznych. Po tym, jak duet opuścił Wolfgang Nick, Uwe występuje wraz z Alexandrą Macią.

p o e s i . f y s i k . to realizacje za pomocą radykalnej ekspansji materiałów - hybrydowa elektronika, elektroakustyczna manipulacja znalezionych bądź własnoręcznie skonstruowanych obiektów, nagrania terenowe i – przede wszystkim – ciało jako medium.

Za pomocą fizycznej ekspresji, performerzy badają porowatą granicę między dźwiękiem a obecnością, między fizycznym doświadczeniem a audialnym eksperymentowaniem. Artyści stawiają pytanie: w jaki sposób ciało, gesty, rytmy i bezbronność same w sobie mogą stać się instrumentem?

Kakofonia, ruch, dźwięki ciała, elektroakustyka kontra analogowa elektronika, dźwięk za pomocą obiektów, działanie. Jest to ucieczka z więzienia powtarzalności w ogrom tego, co nieregularne, niekontrolowalne i brudne.

Impuls, który emanuje z nieoczekiwanego lub szokującego, to jest właśnie nasz bodziec.

P o e s i . f y s i k . musi być zrobiony ze wszystkiego, inaczej byłby to tylko wyrafinowany wieczór z butelką Beaujolais.

Więcej o Festiwalu uroruro:

Za projektem stoi poznański poeta, muzyk i performer, autor audycji „Telefon Załamania” na antenie Radia UAP, aktywny na scenie niezależnej już w latach 80. i 90. W 2016 roku powołał on do życia wydawnictwo uroruro.manufucktura, które stało się fundamentem festiwalu.

Każda edycja przeglądu nosi unikalną, często oniryczną lub abstrakcyjną nazwę (np. uroUTOPIA w 2024 roku) i jest dedykowana pamięci bliskich osób autora (in memoriam).

Festiwal opiera się na etyce „Zrób to sam” i obejmuje szerokie spektrum działań artystycznych, takich jak: wystawy sztuki współczesnej i video-artu, koncerty muzyki eksperymentalnej, słuchowiska, prezentacje poezji dźwiękowej i występy performerskie.

Ważnym aspektem festiwalu jest filozofia „daru”. Wydarzenia są bezpłatne dla publiczności. Festiwal promuje ideę bezinteresownego dzielenia się sztuką, rozdając uczestnikom unikalne wydawnictwa dźwiękowe oraz publikacje literackie. Najważniejsza myśl przewodnia przeglądu powiązana jest z negacją obecności pieniędzy w sztuce.

12. edycja festiwalu odbędzie się w Koninie, Poznaniu i Szczecinie.